د اطلاعات کافی از نیاز پرنده بر انرژی و اسیدهای آمینه میتواند در جهت پایه ریزی یک برنامه تغذیهای، پیش‌بینی عملکرد مناسب و کاهش هزینههای تولید مؤثر باشد ( احمدی و همکاران، ۲۰۰۷).
با توجه به این فرضیه که بیشترین هزینه تولید در پرورش جوجه‌های گوشتی را هزینه دان (۷۰-۶۰ درصد) شامل می‌شود، در مورد “کارایی و اثرات مدیریت فنی در کاهش میزان هزینه خوراک طیور” طرح تحقیقاتی با هدف تأثیر استفاده از خوراک پلت شده و آردی بر عملکرد طیور گوشتی در طول دوره پرورش و کاهش هزینه خوراک اجراء شد. پس از تجزیه و تحلیل نتایج طرح گزارش کرد، اگرچه با توجه به نتایج آزمایش از نظر افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی در کل دوره پرورش با استفاده از خوراک‌ پلت شده و آردی در تیمارهای آزمایش اختلاف آماری معنی‌داری مشاهده نشد، اما بیشترین اضافه وزن و ضریب تبدیل غذایی و عملکرد دام در هنگام استفاده از دان آردی در ۱۰ روز اول دوره پرورش و استفاده از دان پلت در بقیه دوره میباشد. پس از تجزیه و تحلیل نتایج آزمایش گزارش کرد که مدیریت تغذیه طیور در طی دوره‌های پرورش موجب کاهش هزینه خوراک و افزایش عملکرد دام می‌شود (آگاه و همکاران، ۱۳۸۳).
تحقیقات نشان می دهد که خوراک دهی طبق یک برنامه زمانی موجب بهبود ضریب تبدیل غذایی می شود. طبق چنین برنامه‌ای، مرغهای گوشتی درچهار تا شش وعده در روز مقادیر کافی خوراک دریافت می‌دارند و پس از اتمام خوراک موجود به مدت کوتاهی و کمتر از یک ساعت غذایی در اختیار آنها قرار نمی‌گیرد. عدم دسترسی به غذا موجب تحریک اشتها در نوبت بعدی تحویل غذا به سالن می شود. اگر چه اصول خوراک دهی طبق برنامه زمانی بسیار واضح می باشد اما این امر نیازمند دقت فراوان و مدیریت صحیح می‌باشد. اگر پرندگان مدت زیادی گرسنه بمانند موجب کاهش عملکرد آنها می گردد. دانخوری به اندازه کافی جهت تغذیه مرغها دریک زمان از ضروریات این روش است. بطور معمول توصیه می گردد این روش توام بایک رژیم نور مناسب مورد استفاده قرار گیرد (لاسی و وست، ۲۰۰۲). هدف اصلی تامین نور روشنایی سالن است. طیور هم مانند انسان طول موج بین ۴۰۰ تا ۷۰۰ نانومتر را تشخیص می‌دهند. برخی از محققین نشان دادند که در طول موج بین ۴۱۵ تا ۵۶۰ نانومتر بهترین عملکرد را در طیور شاهد خواهیم بود (دیاتون و ریس، ۱۹۷۰ و مور، ۱۹۵۷). در مورد نور سه مسئله اساسی طول دوره و الگوی دوره نوردهی، شدت نور و رنگ نور بایستی مورد توجه قرار گیرد. در جوجه های گوشتی چندین برنامه نوردهی مرسوم است که شامل نور دهی مداوم، نور دهی متناوب و روش کلاوسن است. امروزه بیشتر از نور دهی مداوم استفاده می‌شود. در این روش ۳ روز اول را ۲۴ ساعت نور دهی می‌کنند و سپس در کل دوره پرورش ۲۳ ساعت روشنایی و یک ساعت تاریکی را در نظر می‌گیرند تا پرندگان به تاریکی عادت کنند و در صورت قطع برق با استرس مواجه نشوند. اجرای روش کلاوسن در نژادهای جدید با سرعت رشد بالا خصوصا در مناطق مرتفع باعث کاهش سندروم وقوع مرگ ناگهانی و آسیت می شود. در پرورش جوجه‌های گوشتی بایستی از نور با شدت کم استفاده کرد زیرا منجر به کمتر شدن حرکت جوجه‌ها و کاهش اتلاف انرژی می‌شود. همینطور کاهش اشاعه کانیبالیسم را نیز سبب می‌شود (پوررضا و صادقی، ۱۳۸۷). در پرورش جوجه‌های گوشتی در پاره‌ای موارد استفاده از نورهای با رنگ سبز و آبی باعث بهبود افزایش وزن بدن پرنده شده است. به عنوان مثال فوس و همکاران (۱۹۷۲)، نشان دادند که جوجه‌های گوشتی تحت نور سبز (۴۵۴ نانومتر) بعد از یازده هفته نسبت به جوجه‌هایی که در تاریکی بودند افزایش وزن بیشتری داشتند. همچنین نور قرمز آرامش بیشتری در جوجه‌ها ایجاد می‌کند و از تحرک زیاد آنها می کاهد (پوررضا و صادقی، ۱۳۸۷). در مطالعه‌ای بولبی (۱۹۵۷) گزارش کرد اعمال نور قرمز منجر به کاهش کانی‌بالیسم و افزایش میل به غذا را شد.
۲-۲-۳- تاثیر سویه آمیخته جوجه گوشتی بر عملکرد
سوزا و همکاران‌۱ (۱۹۹۴) عملکرد ۴ هیبرید تجارتی‌ جوجه‌های‌ گوشتی‌آربورایکرز،کاب، هوباردو راس‌۲را مطالعه و گزارش‌ نمودند که‌ وزن‌ بدن‌ در ۴۹ روزگی‌ و ضریب‌تبدیل‌غذایی‌ در هیبریدها و جنسها بایکدیگر از نظر آماری‌ اختلاف معنی‌ دار (۰۵/۰P) دارند. لاینهای‌ ژنتیکی‌ جوجه‌های‌ گوشتی‌ که‌ در حال‌ حاضر در اسپانیا مورد استفاده‌ قرار می‌گیرند، کاب‌،راس‌ و هایبرو هستند، انتخاب‌ این‌ لاینها بر اساس‌ بالا بودن‌ وزن‌ بدن‌، تعادل‌ ترکیبات‌ بدن‌ و بازدهی‌بالای‌ لاشه‌ صورت‌ می‌گیرد.
شریعتمداری و همکاران (۱۳۸۴)، عملکرد شش آمیخته تجاری موجود در ایران (راس، آربورایکرز، کاب، لوهمن، هوبارد و آرین) را در شرایط یکسان مورد بررسی قرار دادند. صفات مورد مطالعه شاملافزایش وزن، خوراک مصرفی، ضریب تبدیل، درصد تلفات و ضریب کارایی بود. افزایش وزن آمیخته کاب نسبت به دیگر آمیخته ها بالاتر بود در حالی که آربوراکر دارای پائین ترین وزن در پایان دوره پرورش را داشت. میانگین خوراک مصرفی در کل دوره درسطح (۰۵/۰P) معنی‌دار بود و آمیخته راس پایین‌ترین و هوبارد بالاترین سطح خوراک مصرفی را نسبت به دیگر آمیخته‌ها داشتند. ضریب تبدیل غذایی درآمیخته کاب بهتر و هوبارد بالاتر نسبت به دیگرآمیخته‌ها بود (۰۱/۰P). درصد تلفات در بین آمیخته‌ها معنی نبود. ضریب کارائی تولید که نسبتاً یک شاخص ارزیابی جامع تری (در برگیرنده اکثر شاخص‌های مهم تولید عملکرد) است در آمیخته کاب بالاتر از سایر آمیخته ها بود. نتیجه کلی از این آزمایش حکایت از تفاوت های فاحش بین آمیخته ها در اکثر شاخصهای اندازه‌گیری شده دارد. یکی از تفاوتهای مهم روند سرعت رشد در بین آمیخته ها است. مسلماً در کشورهائی که جوجه ها را برای بازار وزنی خاص پرورش می‌دهند ارزیابی و مقایسه نتایج بر اساس سرعت رشد می تواند کمک شایانی در انتخاب آمیخته نماید (مالون۳ وهمکاران، ۱۹۷۹). در بازارمرغ گوشتی ایران اساس ارزیابی وزن پایان دوره پرورشی مهم است که کدامین آمیخته دارای عملکرد بهتری می باشد.
۲-۲-۴- مدیریت تاسیسات و تجهیزات مرغداری گوشتی
در امر پرورش و نگهداری طیور، جایگاه نقش موثری در کنترل عوامل محیطی دارد که این امر موجب استفاده بهتر از مواد غذایی و پی‌آمد آن افزایش بهره‌وری را سبب می‌شود. در غیر اینصورت قسمت اعظم انرژی مصرف شده توسط مرغ صرف گرم کردن و یا خنک کردن بدن می‌شود. از جمله عواملی که در مدیریت جایگاه بایستی در نظر گرفته شود حرارت، رطوبت، تهویه، عایق بندی، سطح، تابش مستقیم نور خورشید، جهت ساختمان مرغداری، محل جغرافیایی مرغداری و فاصله از واحدهای دیگر و شهر، ابعاد ساختمان ، نوع ساختمان، عایق بندی، نوع سقف و درب و پنجره‌ها است (پوررضا و صادقی، ۱۳۸۷). اصول مربوط به ساختمان و تاسیسات و تجهیزات می‌تواند سهم عمده‌ای در تعدیل هزینه‌ها و بهره‌وری در واحدها را به‌دنبال داشته باشد.
جهت دستیابی به حداکثر پتانسیل رشد جوجههای گوشتی بایستی شرایط محیطی مطلوب تأمین گردد. تراکم بالا در سالنهای پرورش جوجههای گوشتی بدلیل افزایش دما۴، کیفیت و تبادل نامناسب هوا و در نتیجه کاهش تبادل حرارتی بدن، افزایش غلظت آمونیاک و نهایتاً دسترسی کم به خوراک وآب باعث کاهش عملکرد جوجههای گوشتی میگردد. درآزمایشی ۴ تراکم ۸/۲۳، ۹/۱۷، ۳/۱۴ و ۹/۱۱ پرنده در هر مترمربع مورد مطالعه و گزارش شد که بالاترین و پایینترین وزن زنده هر پرنده به ترتیب مربوط به تیمار ۹/۱۱ و ۸/۲۳ بود (سلامی، ۱۳۷۶).
فائقی و موحدی (۱۳۷۴) در طرح تحقیقی تحت عنوان طرح افزایش بهره‌وری مرغداریهای استان کرمان به بررسی و شناسایی عوامل منفی مؤثر بر ضریب نامطلوب غذایی پرداختند و نتیجه‌گیری نمودند که بین تهویه آشیانه‌ها با راندمان تولید رابطه مستقیم وجود دارد. به نحویکه به هر میزان که از درجه تهویه اصولی به طرف تهویه ناقص پیش رفته و میزان تهویه کاهش پیدا می‌کند، به همان میزان ضریب تبدیل غذایی افزایش یافته و از ۸/۱ به ۵/۳ افزایش می‌یابد.
مستشاری (۱۳۸۶) بر اساس تحقیقی که از کل مرغداریهای استان قزوین در مورد “نقش مدیریت فنی در ساخت مرغداریها” انجام دادهاند، گزارش کردهاند که در ساخت مرغداریهای استان قزوین، مدیریت ساخت جایگاه کمتر در نظر گرفته شده است. نتایج طرح نشان داد که در احداث سالنهای پرورش طیور در استان قزوین جهت باد و محل استقرار هواکش و پنجرهها کمتر در نظر گرفته شده است. سالن‌های پرورش طیور که با درنظر گرفتن مدیریت فنی در زمان ساخت، ایجاد شده‌اند، نه تنها هزینه ساخت سالن‌های پرورش طیور کاهش یافته بلکه موجب افزایش ضریب اقتصادی و افزایش میزان سود‌آوری در هنگام پرورش طیور گردیده است. در نهایت پیشنهاد کرد که پیش از تأسیس سالن‌های پرورش طیور در هر منطقه با استفاده از نظرات کارشناسان فنی استفاده و تحقیقاتی در زمینه نوع مصالح، نوع و تیپ واحدها، تعداد و محل اسقرار هواکش و پنجرهها، سیستم باز و بسته بودن سالنها و جهت باد منطقه بسیار انجام شود.
۲-۲-۵- نقش مدیریت بر میزان بهره‌وری در مرغداریهای گوشتی
در دانشگاه کالیفرنیا سوددهی واحدهای مرغ گوشتی در ارتباط با متغیرهای تولید و نوسانات قیمت متغیرها و ارتباط آنها با سوددهی مرغداری مورد بررسی قرار داده است که در خصوص تواناییهای پرورش و ظرفیتهای بهینه پرورش واحدهای گوشتی به این نتیجه رسیده است که نقش مدیریت در سوددهی این واحدها بسیار مهم و تأثیر گذار است (سیمون، ۱۹۹۸).
حاجی رحیمی و کریمی(۱۳۸۸) در تحقیقی به منظور بررسی اقتصادی و محاسبه بهره وری عوامل تولید در مرغداریهای استان کردستان نشان دادند که میانگین بهرهوری متوسط نهاده دان مصرفی برای مرغداریهای مورد بررسی ۴۵% بوده به این معنا که در واحدهای مورد بررسی به طور متوسط به ازای هر کیلوگرم دان مصرفی ۴۵% کیلوگرم مرغ زنده تولید شده است. میانگین بهرهوری متوسط نیروی کار برای واحدهای مورد مطاله نیز ۱۱/۱۰۲۲۹ به دست آمده که نشان میدهد به ازای وجود هر کارگر در یک دوره تولید مرغ گوشتی حدود ۱۰۲۲۹ کیلوگرم گوشت مرغ تولید شده است. همچنین میانگین بهرهوری کل برای واحدهای مورد بررسی ۹۲/۳ و بهرهوری نهایی برای نهاده دان مصرفی ۱۳% و برای نیروی کار ۴۱/۲۲۵۰ محاسبه شد.
نبیئیان (۱۳۸۴) بهرهوری و تخصیص بهینه عوامل تولید گوشت مرغ در دو بخش تعاونی و خصوصی در استان کرمان را بررسی

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   دانلود پایان نامه دربارهنفقه، اشخاص ثالث، بازرگانان
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید