پایان نامه با موضوع
بهبود عملکرد، صنعت دارو پایان نامه ها و مقالات

دازه حفرات شبکه کربن سیاه کنترل میشود که در محدوده nm 45-30 است. بیشترین اندازه بلور به قطر حفرات بافت مورد استفاده محدود میشود.
مراحل مهم سنتز به این روش عبارتند از:
* محدود کردن بلوری شدن ژل زئولیتی در داخل حفرات کربنی بافت مورد استفاده
* ممانعت از نفوذ ژل موجود در داخل میان حفرههای بافت کربنی به داخل محلول
مشکلات این روش در این است که بافت به کار گرفته شده باید در شرایط آزمایش بی اثر و پایدار بوده توزیع انداز? میان حفره مشخصی داشته باشد تا توزیع اندازه ذرات یکنواختی از بلورهای زئولیت حاصل شود. زئولیتهای سنتزی استفادههای متنوعی دارند از جمله : در ساخت الکترودهای اصلاح شده و حسگرها، تشخیص عامل بیماری، برای کنترل آب و غذا و استفادههای گسترده در علوم داروئی ]50[.

2-10-3-3 رشد درونی مواد محافظ25 ( ISS )
با توجه به مطالعات بر روی تراوشپذیری سریهای غشایی (26MFI) با میزان Al متفاوت، انتقال نقص درون بلور به میزان Al مربوط میشود. تبلور لایههای باریک بدون نقص MFI شامل Al، به عنوان موضوع مهمی در مقالات اخیر مطرح شده است. یک خوراک شامل یک گاز غیر قابل چگالش بی اثر و یک گاز با قدرت جذب کم (He,N2) به همراه یک بخار برای پر کردن حفرات عادی به درون غشاء فرستاده میشود. بخار مذکور قدرت جذب بالایی دارد. به عنوان نمونه می توان از n- هگزان برای غشاهای آبگریز مانند سیلیکات، یا آب برای غشاهای آبدوست مانند FAU یا LTA استفاده کرد. این بخار با افزایش نسبت فشار p/ps با گاز بیاثر مخلوط میگردد. بخار حفرات عادی غشاء را پر کرده و آنها را برای عبور گاز بیاثر مسدود مینماید. در نتیجه شار باقی مانده He یا N2 نشاندهنده وجود حفرات معیوب غیر عادی در غشاء زئولیت با اندازه مزو یا ماکرو است. افزایش مشارکت Al در ساختار زئولیت منجر به افزایش این حفرات معیوب و در نتیجه کاهش فاکتور جداسازی میگردد.
با توجه به نتایج آزمایشگاهی، افزایش مشارکت آلومینیم در ساختار با افزایش بار سطحی منفی بلور ZSM-5 همراه است. این بار منفی موجود در ماده اولیه مانع تولید لایه غشایی پیوسته و گازبندی27 شده در مقایسه با غشای سیلیکاتی بدون Al میشود. به همین دلیل با استفاده از ISS میتوان این بار سطحی منفی موجود را جبران نمود. ISS مولکولهای باردار کوچکی هستند که در حین سنتز غشاء در محیط قلیایی پایدارند و در نهایت با کلسینه شدن از ساختار غشاء خارج میشوند.

2-10-3-4 تبلور با حرارتدهی توسط ریزموج
تبلور با مشارکت ریزموج یک ابزار کارآمد برای تولید مواد زئولیتی مختلف در زمان کم میباشد. در اوایل 1990 تجارب خوبی در تبلور زئولیت با استفاده از امواج میکروویو برای گرمایش اتوکلاو حاصل شده است. با استفاده از این روش به طور شگفت انگیزی تک بلورهای بزرگی در زمان کوتاهی حاصل میگردند. به نظر میرسد که هیچگونه اثر ذاتی ریزموج بر بلور که منجر به کاهش زمان تبلور شده، در مقایسه با گرمایش معمولی وجود نداشته باشد. به هر حال، اثرات دیگر ریزموج که از ورود سریع انرژی سرچشمه میگردد، وجود دارد. این انرژی سیستم را سریعاً به دمای تبلور رسانده و مانع تشکیل سینتیکی هستهها میگردد. علاوه بر این، بدلیل حرارت دهی تشدیدی مخلوط سنتز، بخشهای سیلیکاتی در تعادل حرارتی سینتیکی نمیباشند.
2-11 کاربرد های زئولیت
زئولیتها کاربردهای بسیاری دارند که در ادامه به معرفی برخی از آن ها و کاربرد پزشکی آن به تفصیل می پردازیم:
* به عنوان جاذب رطوبت
* نرم کننده آب سخت
* تصفیه آب[51]
* به عنوان کاتالیزور[52]
* درکشاورزی جهت اصلاح خاک و تهیه کودهای گیاهی زئوپونیکس
* جذب فلزات سنگین [53،54]
* در دامپروری به عنوان افزودنی خوراک دام
* در پرورش آبزیان[55، 56]
* خالصسازی گازهای طبیعی[42]
* در صنعت نفت به عنوان کنترلکننده آلودگی [42]
* در صنایع هستهای برای جذب و جداسازی رادیوایزوتوپ های Sr90 و Cs137 [42]
* در پزشکی

2-11-1 زئولیت در پزشکی
هدف از هر سامانه داروئی فراهم کردن مقدار داروی مورد نیاز به محل مناسب در بدن یا دستیابی سریع به
آن و نیز حفظ دوز نگه دارنده دارو میباشد. یکی از مشکلات دارورسانی سنتی این است که حاملها در بدن بهراحتی حل شده و حذف میگردند. یک سیستم دارو رسانی ایدهآل باید بیاثر، زیست تخریب پذیر، دارای سازگاری زیستی بالا بوده و برای مصرف بیمار مناسب باشد. همچنین باید توانایی بارگیری مقدار بالایی از دارو را داشته باشد و به راحتی در دسترس باشد. مواد متخلخل بدلیل داشتن سطح بالای جذب در اولویت هستند زیرا میزان داروی بارگیری شده در این حاملها برای کنترل رهایش و هدفمندی دارو مناسب ارزایابی شده است. سامانههایی با حاملهای متخلخل بدلیل داشتن ویژگیهایی از قبیل داشتن ساختار پایدار تخلخلها، یکنواختی آنها، سطح مخصوص بالا، اندازه قابل تنظیم منافذ، حداقل سمیت، پایداری بالا، سازگاری زیستی و زیست تخریب پذیر بودن نسبت به سایر حاملها دارای امتیاز بیشتری میباشند. از جاذبهای متخلخلی که در صنعت داروسازی بهکار گرفتهشده میتوان به اتیل وینیل استات (ماکرو متخلخل)، انواع متعددی از سیلیکا (مزو متخلخل)، خاکرس، زئولیت، کربن فعال، کلسیمکربنات، سیلیکون دی اکسید متخلخل، پودر کف پروپیلن، کلسیم سیلیکات متخلخل (میکرو متخلخل)، منیزیم آلومینا متا سیلیکات، سرامیک متخلخل، اکسید آهن، زیرکونیوم، تیتانیوم دی اکسید (نانومتخلخل) که بارگیری داروی فنیتوئین در آن صورت گرفته و بسیاری موارد دیگر اشاره کرد. زئولیتها قاب
لیت استفاده در رهایش کنترل شده دارو را دارند ]57[. در 10 سال اخیر پژوهشهای زیادی بر روی کاربردهای مهندسی پزشکی زئولیتهای طبیعی انجام شده است که برای مثال استفاده از این مواد در درمان سرطان میباشد، بهطوریکه آزمایشهای نهایی بر روی موشها و سگها نتایج مطلوبی را در کاهش اندازه تومورها نشان داده است.
زیست سازگار بودن برخی زئولیتها (مانند کلینوپتیلولیت) باعث شده است که این مواد به عنوان مواد زیستی مطرح شوند. کلینوپتیلولیت بهعنوان عامل جلادهنده در خمیردندانهای حاوی فلوراید استفاده میشود. دانشمندان توانستهاند نیتروژن آمونیاکی را از مایعات همودیالیز در سیستم چرخشی دیالیز به وسیله فیلیپسیت جدا نمایند ]42[. یکی دیگر از کاربردهای پزشکی زئولیتها استفاده از این مواد برای کنترل خونریزی و ترمیم زخم است. زئولیت بدلیل داشتن ساختار متخلخل (شامل کانالهای میکرو و ماکرو) قابلیت جذب بالا نسبت به سیالات محیطی دارد و از طرفی بار سطحی منفی آن پتانسیل جلوگیری از خونریزی را دارد. ایالات متحده در سال 2005 ساختار زخمپوشی از زئولیت تهیه کرد که در کمتر از 5 ثانیه شدید ترین خونریزیها را کنترل میکند. این محصول نسبت به نمونههای مشابه پلیمری خود کارایی بیشتری داشته و پس از انعقاد چون به صورت پودر سرامیکی است به راحتی از روی زخم شسته شده و برخلاف نمونههای پلیمری هنگام حذف از روی زخم مجدداً باعث خونریزی نمیشود. در کشور ما نیز پژوهشگران دانشگاه فردوسی موفق به ساخت پدهای جلوگیری از خونریزی با استفاده از مواد زئولیتی شده اند که با توجه به تلفات جاده ای در کشورمان و با علم به اینکه بسیاری از این افراد به علت کمبود امکانات در سیستم حمل مجروحان به بیمارستان بر اثر خونریزی شدید دچار نقص عضو شده و یا جان خود را از دست دادهاند این محصول بسیار مفید میباشد.
نحوه جذب و رهایش داروهایی از قبیل مترونیدازول، سولفامتوکسازول و ایبوپروفن از انواع زئولیتها بررسی شده است ]58[. همچنین زئولیتها بهعنوان سیستمهای دارورسانی برای بارگذاری و رهایش مولکولهای کوچک دارو از قبیل آسپرین و 5- فلوروراسیل (5-fluorouracil) استفاده شده است ]29[. چندین آزمایش برای کاربردهای بیولوژیکی زئولیتها در زمینه تصویربرداری، درمان زخم و تحویل دارو انجام شده است ]29[. زئولیتها همچنین بهعنوان داروی ضد اسهال نیز استفاده شدهاند ]40[. همچنین حاملهای بر پایه زئولیت اصلاح شده با سورفکتانتها برای رهایش داروی کلروکوئین استفاده شده است ]29[.
2-12 نتیجه گیری
با توجه به انواع زئولیتها، در دسترس بودن مواد اولیه مورد نیاز، انتخابگری بالا، جداسازی مولکولها
براساس اندازه، مقاومت مطلوب در برابر دما، فشار و همچنین قابلیت بالقوه در جداسازی، استفاده از غشاهای زئولیتی در فرآیند جداسازی، جایگزین مناسبی برای روشهای جداسازی مرسوم محسوب میشود. مهمترین مشخصههای فیزیکی یک زئولیت، توزیع اندازه حفرهها و اندازه متوسط آنها، تخلخل و مورفولوژی آن است که از آزمایشات ساده و همینطور از طریق تصاویر میکروسکوپ الکترونی قابل دستیابی میباشد. زئولیتهای طبیعی به ندرت خالص میباشد و در درجات مختلف با سایر کانیها مخلوطاند. به همین دلیل زئولیتهای طبیعی برای بسیاری کاربردهای صنعتی، که یکنواختی و خلوص مورد نیاز میباشد، نامناسب است. سنتز میتواند زئولیت را در فاز خالص و یکنواخت تولید کند.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه ارشد درمورددقیقه، lµ، 100%، Forward

3-1 مقدمه
نانوذرات زیستتخریبپذیر برای بهبود کیفیت درمانی داروهای مختلف (محلول یا نامحلول در آب) استفاده شده که سبب بهبود حلالیت و زمان نگهداری داروها شده است. فرمولاسیون نانوذره- دارو، هزینههای پرداختی بیماران و خطر مسمومیت داروها را کاهش میدهد. همچنین نانوکپسولاسیون داروها (نانو دارو)، بازده دارو، ویژگیهای دارو ، قابل تحمل بودن و شاخصهای درمانی را افزایش میدهد و فواید بسیاری در محافظت در مقابل تخریب زودهنگام، برهمکنش با محیط بیولوژیکی، افزایش جذب به بافت انتخابی، بهبود زمان نگهداری و نفوذ درون سلولی دارد. قابلیت هدفگیری نانودارو با اندازه ذرات، بار سطحی، اصلاح سطح و آبگریزی تحت تأثیر قرار میگیرد. از میان این موارد اندازه نانوذرات و توزیع آنها برای تعیین برهمکنش آنها با غشاء سلولی و نفوذ آنها از میان موانع فیزیولوژیکی حائز اهمیت است.
3-2 پلیمر
بشر با تلاش برای دستیابی به مواد جدید با استفاده از مواد آلی (عمدتاً هیدروکربنها) موجود در طبیعت به تولید مواد مصنوعی نائل شد. این مواد عمدتاً شامل عنصر کربن، هیدروژن، اکسیژن، نیتروژن و گوگرد بوده و به نام مواد پلیمری معروف هستند. مواد پلیمری یا مصنوعی کاربردهای وسیعی از جمله ساخت وسایل خانگی، اسباب بازیها، بسته بندیها، کیف و چمدان، کفش، میز و صندلی، شلنگها و لولههای انتقال آب، مواد پوششی به عنوان رنگها برای حفاظت از خوردگی، لاستیکهای اتومبیل و بالاخره بهعنوان پلیمرهای مهندسی با استحکام بالا حتی در دماهای نسبتاًبالا در ساخت اجزایی از ماشین آلات دارند. واژه پلیمر در زمان یونان باستان از ترکیب دو واژه پولوس (polus) به معنی زیاد و مروس (meros) به معنی بخشها استخراج شده است و به ساختار مولکولی که ترکیبی از چندین واحد تکراری است که از ویژگی جرم مولکولی بالا و خواص وابسته به آن برخوردار است اشاره میکند. به عبارتی واژه بسپار یا پلیمر مادهای شامل مولکولهای بزرگ است که از بهم پیوستن واحدهای کوچک تکرار شونده که تکپار یا مونومر نامیده
میشود، ساخته شده است. واحدهایی که پلیمرها از آنها استخراج شدهاند در حقیقت یا بصورت تصوری از مولکولهایی که جرم مولکولی پایینی دارند تشکیل شدهاند. این واژه در سال 1833 توسط جونز جاکوب برزلیوس28 ولی با یک تعریف واضح از تعریف آیوپاک جدید ابداع شد. مفهوم جدید پلیمرها بهعنوان ترکیبات کوالانسی ساختارهای ماکرومولکولی پیشنهاد شده بود در سال 1920 توسط هرمن استایدینگر29، شخصی که ده سال را صرف یافتن شواهد تجربی این فرضیه کرد، پلیمرها در زمینه علوم بیوفیزیک و ماکرومولکولی و علم پلیمر (که شامل شیمی پلیمر و فیزیک پلیمر) مورد مطالعه قرار گرفتند. از لحاظ تاریخی محصولات حاصل از ارتباط واحدهای تکراری توسط پیوندهای شیمیایی کوالانسی، تمرکز اصلی علم پلیمر بوده است. نواحی مهم ظاهر شده از علوم کنونی روی پیوندهای غیرکوالانسی متمرکز میشود. گستره پلیمرها از پلاستیک مصنوعی آشنا از جمله پلی استایرن به زیست پلیمرهای طبیعی از قبیل DNA و پروتئینها که برای ساختار و عملکرد بیولوژیکی اساسی هستند. هم پلیمرهای طبیعی و هم مصنوعی از طریق پلیمریزاسیون مونومرهای زیاد به وجود آمده اند، که نتیجه آن جرم مولکولی بالا وابسته به تولید ترکیبات مولکولی کوچک با خواص منحصر بفردی از قبیل سختی، ویسکوزیته و تمایل به تشکیل شیشه و ساختارهای نیمه بلورین به جای بلورین میباشد ]59[.
3-3 توصیف پلیمرها
پلیمرها خواص فیزیکی و مکانیکی نسبتاً خوب و مفیدی دارند. آنها دارای وزن مخصوص پایین و پایداری خوب در مقابل مواد شیمیایی هستند. بعضی از آنها شفاف بوده و میتوانند جایگزین شیشهها شوند. اغلب پلیمرها عایق الکتریکی هستند اما پلیمرهای خاصی نیز وجود دارند که تا حدودی قابلیت هدایت الکتریکی دارند. عایق بودن پلیمرها به پیوند کوالانسی موجود بین اتمها در زنجیرهای مولکولی ارتباط دارد. توصیف پلیمرها شاخهای تحلیلی از علم پلیمر است، نظم دادن به توصیف مواد پلیمری روی سطوح مختلف وابسته است. خصوصیات به طور معمول بهعنوان یک هدف برای بهبود عملکرد مواد است. به این ترتیب بسیاری از این خصوصیات باید تکنیکهای ایدهآلی برای پیوند خواص مطلوب از مواد از قبیل استحکام، نفوذ ناپذیری، پایداری حرارتی و خواص نوری باشند. روشهای بررسی به طور معمول برای تعیین جرم مولکولی، ساختار مولکولی، مورفولوژی، خواص حرارتی و خواص مکانیکی استفاده میشوند.
3-3-1 جرم مولکولی
جرم مولکولی پلیمر از مولکولهای معمولی متفاوت است، در آن واکنشهای پلیمریزاسیون یک توزیع وزن و شکل مولکولی تولید میکند. برخی از رایجترین روشها برای تعیین این پارامترها عبارتند از اندازهگیری مشخصه collative، روش پراکندگی نور، ویسکومتری و کروماتوگرافی اندازه خروجی30.
کروماتوگرافی نفوذ ژل یک نوع از کروماتوگرافی اندازه خروجی است که روش بسیار مفیدی برای تعیین مستقیم پارامترهای توزیع وزن مولکولی براساس حجم هیدرودینامیکی پلیمر است. کروماتوگرافی نفوذ ژل اغلب استفاده شده در ترکیب با پراکندگی نوری لیزر زاویه پایین31 و یا ویسکومتری که برای تعیین توزیع وزن مولکولی و نیز درجه زنجیره ای طولانی انشعاب از پلیمر استفاده میشود، در صورتیکه یک حلال مناسب پیدا شود.
تعیین جرم مولی از کوپلیمرها یک روش بسیار پیچیدهتر است. عوارضی ناشی از اثر حلال بر هموپلیمر(جور پلیمر) و اینکه چگونه میتواند بر مورفولوژی کوپلیمر اثر بگذارد به وجود میآیند. آنالیز کوپلیمر معمول نیازمند روشهای توصیفی متعدد است. بهعنوان مثال

پایان نامه با موضوع
بهبود عملکرد، صنعت دارو پایان نامه ها و مقالات

دیدگاهتان را بنویسید