برداشت درصد انتقال مجدد آهنگ تجمع ماده خشک
تکرار ۲ n.s 25/ n.s 632/6 n.s50/2
تنش خشکی ۳ ** ۰۶/۱۴۳ ** ۷۷/۴۲۵ ** ۷۷/۵۳۰۲
خطا ۶ ۸۴/۰ ۰۹/ ۷/۱۱۹۱۶
ژنوتیپ ۴ ** ۸۶/۱۴۷۰ ** ۸۸/۴۱۱ ** ۷۸/۶۶۷
خطا ۸ ۱۷/۱ ۹۸/۴ ۵۲/۲۸۸
تنش خشکی× ژنوتیپ ۱۲ ** ۷۷/۱۷ ** ۵۰/۱۷ ** ۷۲/۷۶
خطا ۲۴ ۶۹/۱۸ ۹۵/ ۲۴/۱۰۰
ضریب تغییرات ۶۲/۲ ۷۲/۴ ۱۰/۱
n.s، *و **. به ترتیب غیر معنی دار، معنادار در سطح احتمال ۱ و ۵ درصد.
نتایج این تحقیق حاکی از این است لاین شماره ۲۰ با میانگین شاخص برداشت ۶۱/۴۵ بیشترین و رقم ET-83-18 با میانگین شاخص برداشت ۲۶/۲۱ کمترین میانگین شاخص برداشت را در بین تمامی ژنوتیپها دارا می باشند (شکل ۴- ۱۷).

شکل ۴- ۱۷. میانگین شاخص برداشت در ژنوتیپهای مختلف تریتیکاله. میانگین دادهها با حروف مشابه براساس آزمون دانکن در سطح احتمال ۵? معنیدار نمی باشد.

امام (۲۰۱۱)، معتقد است که در شرایط تنش خشکی بعد از گلدهی شاخص برداشت به دلیل کاهش دسترسی به مواد جاری پرورده در طی دوره پر شد دانه، کاهش می یابد. همچنین در تحقیقی دیگر که احمدی لاهیجانی و امام (۱۳۹۲)، به منظور مطالعه تاثیر تنش خشکی آخر فصل بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم انجام دادند دریافتند که قطع آبیاری پس از مرحلهی گلدهی شاخص برداشت را به طرز معناداری کاهش می دهد.
عزت احمدی و همکاران (۲۰۰۹)، اعلام کردند که شاخص برداشت، عملکرد دانه و عملکرد زیست توده در شرایط تنش خشکی کاهش می یابد.کاهش فعالیتهای فتوسنتزی ناشی از تنش خشکی موجب کاهش انتقال مواد ساخته شده به دانه شده و در نتیجه کاهش شاخص برداشت را به دنبال خواهد داشت (قدسی و همکاران، ۲۰۰۳).
بررسی اثر متقابل ژنوتیپ و سطوح مختلف تنش خشکی بر شاخص برداشت مشخص کرد که در تیمار آبیاری مطلوب رقم ET-83-18 با ۵۸/۵۰ درصد بیشترین و لاین ۱۰ با ۷۲/۲۱ درصد کمترین مقدار شاخص برداشت را دارا می باشند. با اعمال تنش خشکی از مرحلهی گلدهی لاین ۱۰ با ۱۴/۴۷ درصد بیشترین و رقم ET-83-18 با ۴۷/۲۱ درصد کمترین میزان شاخص برداشت را به خود ختصاص می دهد. بیشترین و کمترین میزان شاخص برداشت در تیمار تنش خشکی از مرحلهی شیری شدن به ترتیب برای رقم سناباد با ۵۶/۵۱ درصد و رقم ET-83-18 با ۵۳/۲۰ درصد به دست آمد. همچنین در تیمار تنش خشکی از مرحلهی خمیری نرم نیز لاین ۱۰ با ۹۶/۴۵ درصد بیشترین و لاین ۲۰ با ۶۵/۱۹ درصد کمترین میزان درصد شاخص برداشت را دارند (شکل ۴- ۱۸).

شکل ۴- ۱۸. اثر متقابل تیمارهای آزمایشی بر میانگین شاخص برداشت. I1: آبیاری مطلوب، I2: تنش خشکی از مرحله ی گلدهی، I3: تنش خشکی از مرحله ی شیری شدن و I4: تنش خشکی از مرحله ی خمیری نرم. میانگین دادهها با حروف مشابه بر اساس آزمون دانکن در سطح احتمال ۵? معنیدار نمی باشد.
۴- ۷- درصد انتقال مجدد:
از نتایج این مطالعه مشخص می شود که تنش خشکی درصد انتقال مجدد را به طرز معناداری (P?0.01) افزایش داده است همچنین اثر ژنوتیپ و اثر متقابل تیمارها نیز بر این صفت معنی دار(P? 0.01) می باشد (جدول ۴- ۳). به طوری که با اعمال تنش خشکی درصد انتقال مجدد به میزان ۴۴/۳۷ درصد نسبت به تیمار آبیاری مطلوب افزایش یافته است. بیشترین درصد انتقال مجدد در تنش خشکی از مرحلهی گلدهی (۴۰/۴۱ درصد) و پس از در تیمار تنش خشکی از مرحلهی شیری شدن (۹۱/۳۸ درصد) حاصل شده است (شکل ۴- ۱۹).
پالتا و همکاران (۱۹۹۴)، با قرار دادن گندم در شرایط تنش رطوبتی دریافتند که میزان انتقال مجدد ذخایر ساقه با اعمال تنش خشکی قبل از مرحلهی گردهافشانی به میزان ۳۶ درصد افزایش یافته است.

شکل۴- ۱۹: درصد انتقال مجدد (گرم بر متر مربع) در سطوح مختلف تنش خشکی. I1: آبیاری مطلوب، I2: تنش خشکی از مرحلهی گلدهی، I3: تنش خشکی از مرحلهی شیری شدن، I4: تنش خشکی از مرحلهی خمیری نرم. میانگین دادهها با حروف مشابه بر اساس آزمون دانکن در سطح احتمال ۵? معنیدار نمی باشد.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   منبع پایان نامه درمورد هیئت داوری، آیین دادرسی، قانون مدنی، اقتصاد کشور

طبق گزارش اهدایی و وینز (۱۹۹۶)، میانگین درصد انتقال مجدد در شرایط تنش ۶/۴۴ درصد بیشتر از میانگین آن در شرایط مطللوب و به دور از تنش است. طبق گزارش پاپاگوستا و گاجیانس (۱۹۹۱)، به طور متوسط درصد انتقال مجدد در گندم نان بین ۶ تا ۷۳ درصد بوده و در شرایط تنش رطوبتی آخر فصل ذخایر ساقه از اهمیت بیشتری برخوردارند چون در شرایط مدیترانه ای دوره ی پر شدن دانه با خشکی و گرما همراه بوده و فتوسنتز جاری را در گندم با اختلال مواجه می کند.
در این آزمایش لاین ۲۰ با درصد انتقال مجدد ۹/۴۴ درصد بیشترین و رقم ET-83-18 با درصد انتقال مجدد ۳۴/۳۱ درصد کمترین درصد انتقال مجدد را در بین سایر ژنوتیپ ها داراست (شکل ۴- ۲۰).

شکل ۴- ۲۰. درصد انتقال مجدد (گرم بر متر مربع) در ژنوتیپهای مختلف تریتیکاله. میانگین دادهها با حروف مشابه بر اساس آزمون دانکن در سطح احتمال ۵? معنیدار نمی باشد.

طبق اظهارات کوباتا و همکاران (۱۹۹۲)، پس از گلدهی، جذب نیتروژن توسط ریشه ی گندم کاهش یافته و برای رفع نیاز دانه به نیتروژن، این عنصر از برگها و ساقهها به سنبله انتقال می یابد این وضعیت در شرایط تنش خشکی با شدت بیشتری صورت می پذیرد. در آزمایشی که الیاسی و همکاران (۱۳۸۹)، به منظور بررسی رابطهی بین تنش خشکی و انتقال مجدد مواد در ارقام مختلف گندم انجام دادند مشخص شد که اعمال تیمار تنش قبل از گلدهی بیشترین انتقال مجدد را به همراه داشت.
بررسی اثر متقابل ژنوتیپ و سطوح آبیاری در این تحقیق گواه این است که در تیمار آبیاری
مطلوب رقم سناباد با ۲۵/۴۵ درصد و لاین ۸ با ۵۱/۲۸ درصد به ترتیب دارای بیشترین و کمترین درصد انتقال مجدد می باشد. با اعمال تیمار تنش خشکی از مرحلهی گلدهی بیشترین و کمترین میزان درصد انتقال مجدد به ترتیب به رقم سناباد با ۳۱/۵۱ درصد و لاین ۸ با ۸۸/۲۷ درصد مربوط می باشد. با اعمال تیمار تنش خشکی از مرحلهی شیری شدن، رقم ET-83-18 با ۶/۴۱ درصد بیشترین و لاین ۲۰ با ۳۸/۳۰ درصد کمترین درصد انتقال مجدد را دار می باشند. همچنین با اعمال آخرین سطح از تیمار تنش (تنش از مرحلهی خمیری نرم)، لاین ۸ با ۸۰/۴۷ درصد بیشترین و رقم ET-83-18 با ۳۸/۳۱ درصد کمترین درصد انتقال مجدد را به خود اختصاص می دهند (شکل ۴- ۲۱).

شکل ۴- ۲۱. اثر متقابل تیمارهای آزمایشی بر درصد انتقال مجدد (گرم بر متر مربع). I1: آبیاری مطلوب، I2: تنش خشکی از مرحلهی گلدهی، I3: تنش خشکی از مرحلهی شیری شدن، I4: تنش خشکی از مرحلهی خمیری نرم. میانگین دادهها با حروف مشابه بر اساس آزمون دانکن در سطح احتمال ۵? معنیدار نمی باشد.

۴- ۸- آهنگ تجمع مادهی خشک:
تنش خشکی دارای اثر معنیدار (P? 0.01) بر آهنگ تجمع مادهی خشک بود همچنین آهنگ تجمع مادهی خشک در سطح ژنوتیپ و اثر متقابل ژنوتیپ و سطوح خشکی نیز معنادار (P? 0.01) به نظر می رسد (جدول۴- ۳).
در اعمال تیمارهای تنش خشکی، میانگین آهنگ تجمع مادهی خشک در ژنوتیپهای تریتیکاله ۱/۲۰ درصد کاهش یافت (شکل۴- ۲۲). که یکی از دلایل این امر،کاهش عملکرد بیولوژیک در اثر تیمارهای تنش خشکی می باشد.
بیشترین میزان آهنگ تجمع مادهی خشک در تیمارهای تنش در تیمار آبیاری مطلوب (۸۲/۵۶
کیلوگرم در هکتار بر روز) و کمترین آن در تیمار تنش خشکی از مرحلهی گلدهی (۳۱/۴۷ کیلوگرم در هکتار بر روز) به دست آمد (شکل ۴- ۲۳).

شکل ۴- ۲۲. میانگین آهنگ تجمع مادهی خشک (کیلوگرم در هکتار بر روز) در سطوح مختلف تنش خشکی. I1: آبیاری مطلوب، I2: تنش خشکی از مرحلهی گلدهی، I3: تن

دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید